Posted on

Τι περιέχουν τα καλλυντικά μου;

Το INCI

Όταν αγοράζουμε ένα καλλυντικό, πιστεύω πως, δεν έχει πολύ σημασία να μείνουμε στις ενδείξεις που είναι γραμμένες στην μπροστινή πλευρά της συσκευασίας αλλά στην χημική του σύσταση -σωστά το καταλάβατε- δηλαδή στο INCI, που βρίσκετε στην πίσω πλευρά. Είναι γραμμένο με πολύ πολύ μικρά γράμματα και αρκετά συχνά κρύβει εκπλήξεις…

 

INCI σημαίνει International Nomenclature of Cosmetic Ingredients και είναι η λίστα όλων των συστατικών που περιέχονται στο προϊόν, σε φθίνουσα σειρά περιεκτικότητας μέχρι το 1%. Από το 1% και κάτω γράφονται κατά βούληση.

Τα ονόματα των ουσιών γράφονται με το λατινικό τους όνομα (τα ονόματα των βοτάνων για παράδειγμα). Αν όμως υπάρχουν ουσίες που έχουν υποστεί χημική επεξεργασία ή έχουν παραχθεί σε εργαστήριο, τότε αναφέρονται στα Αγγλικά.

Για τα καλλυντικά, το πλήρες INCI στην συσκευασία είναι υποχρεωτικό, σύμφωνα με την οδηγία 76/768 της ΕΕ.

Για τα απορρυπαντικά δεν είναι υποχρεωτική η λίστα των συστατικών στην συσκευασία, αλλά υπάρχει ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός για τα απορρυπαντικά (648/2004), που υποχρεώνει τον παραγωγό να διαθέτει έναν ιστότοπο (που θα αναγράφεται στην ετικέτα), όπου θα μπορεί κάποιος να βρει όλα τα συστατικά του προϊόντος σε φθίνουσα σειρά.

Στο σημείο αυτό πρέπει να πούμε πως δεν υπάρχουν στην αγορά ΤΟΞΙΚΑ προϊόντα, αφού οι ουσίες που περιέχουν πρέπει να είναι σε ποσοστά, τα όρια των οποίων καθορίζονται από το νόμο.

Το πρόβλημα είναι η συσσώρευση. Το άθροισμα δηλαδή της ποσότητας μιας κάποιας προβληματικής, αμφιλεγόμενης ουσίας, που χρησιμοποιούμε σε μια μέρα. Αυτή η ουσία μπορεί να περιέχεται στο σαπούνι για τα χέρια, στο αφρόλουτρο, στην οδοντόκρεμα, στην κρέμα προσώπου, στην κρέμα σώματος κλπ, και έτσι να ξεπεράσουμε κατά πολύ την επιτρεπόμενη ημερήσια δόση που θεωρείται ασφαλής για τον άνθρωπο

Είναι επίσης σαφές πως, αυτές οι αμφιλεγόμενες ουσίες με τις οποίες μπορούμε να έρθουμε σε επαφή, έρχονται και προστίθενται σε ο,τι αναπνέουμε ή τρώμε.

Πως μπορούμε να ξέρουμε αν αυτό που είμαστε έτοιμοι να αγοράσουμε είναι για τα σκουπίδια;

Υπάρχουν πάνω από 20.000 διαφορετικές ουσίες που χρησιμοποιούνται στη παραγωγή καλλυντικών, με ονόματα που είναι σχεδόν αδύνατο να τα προφέρεις. Επιπλέον, πολύ συχνά τα σκευάσματα έχουν INCI μακρόσυρτα.

Εδώ μπορεί να βοηθήσει το διαδίκτυο. Υπάρχουν πολλές ιστοσελίδες (στην συντριπτική τους πλειοψηφία στα Αγγλικά), που περιέχουν αξιολογήσεις αυτών των ουσιών. Στις ιστοσελίδες αυτές θα βρείτε αυτές που αξιολογούν ψύχραιμα, αυτές που αξιολογούν με πνεύμα οικολογικού ταλιμπανισμού, άλλες που βρίσκονται κάπου στην μέση. Βρείτε αυτό που ταιριάζει περισσότερο στις απόψεις σας και πορευτείτε ανάλογα. Δυστυχώς δεν υπάρχει μια ομόφωνη και τελεσίδικη αξιολόγηση για όλες τις ουσίες, αφού η επιστημονική έρευνα αλλάζει, καθώς εξελίσσεται, τα δεδομένα.

Διαβάζοντας κάποιος το INCI μπορεί να σχηματίσει μια άποψη για το τι θα βάλει επάνω του, αν αυτό το προϊόν μπορεί να είναι προβληματικό για τον ίδιο και/ή για το περιβάλλον και να συμπεριφερθεί ανάλογα. Εξάλλου ο καθένας μπορεί να κάνει την δική του προσωπική επιλογή και να δεχτεί να υπάρχουν ένα, δύο, δεκαπέντε ή και κανένα προβληματικά συστατικά στο προϊόν που θα χρησιμοποιήσει.

Για να εξακριβώσουμε στα γρήγορα τι πάμε να αγοράσουμε, αυτή είναι μια λίστα από ουσίες που αν τις βρω στην ετικέτα θα απορρίψω το προϊόν που τις περιέχει:

  • imidazolidinyl urea, diazolidinyl urea, DMDM hydantoin, sodiumhydroxymethylglycinate, 2-Br-2 nitropropene-1,3 diol: είναι συντηρητικά που απελευθερώνουν φορμαλδεΰδη. Η φορμαλδεΰδη είναι ένα εξακριβωμένα καρκινογόνο, όπως ο αμίαντος (CMR* κατηγορία 1).
  • Petrolatum (paraffinum liquidum, paraffin, petrolatum, ceresin, vaseline): είναι αποφρακτικά (εμποδίζουν την εφίδρωση του δέρματος), δεν είναι δερμοσυμβατά και μπορούν πολύ εύκολα να αντικατασταθούν από φυτικές ουσίες. Βρίσκονται όμως παντού γιατί δεν ταγκίζουν, δεν προκαλούν αλλεργίες, και είναι από τα πιο σταθερά και φθηνά συστατικά στα καλλυντικά. Ταξινομούνται ως καρκινογόνες ουσίες CMR** 2 από την ΕΕ.
  • DEA (diethylenediamine), MEA (methylethylenediamine), TEA (triethylenediamine), MIPA: Είναι γαλακτωματοποιητές, αποκαθιστούν το λίπος που αφαιρείται από το επιφανειοδραστικό SLES, είναι επιθετικοί στο δέρμα, θα μπορούσαν να σχηματίσουν καρκινογόνες νιτροσαμίνες σε ορισμένες συνθήκες.
  • PEG (γαλακτωματοποιητές, υγραντικά) PPG (μαλακτικά): αυξάνουν τη διαπερατότητα του δέρματος (αλλά έτσι περνάνε και όλα τα άλλα σκουπίδια που ενδεχομένως περιέχονται στο σκεύασμα!) και είναι «αιθοξυλιωμένα» παράγωγα πετρελαίου. Το μόριο που προέρχεται από το πετρέλαιο είναι το αέριο οξείδιο του αιθυλενίου, ο αριθμός γράφεται δίπλα στο συντομογραφία PEG ή PPG, και υποδεικνύει τα μόρια που υπάρχουν. Κατά τη διάρκεια της χημικής σύνθεσης της παρασκευής αυτών των ουσιών, δύο μόρια οξειδίου μπορούν να δεσμευθούν μαζί και να δημιουργήσουν το καρκινογόνο διοξάνιο.
  • BHT και BHA: αντιοξειδωτικά, κάνουν το προϊόν πολύ λευκό αλλά επίσης διαταράσσουν την ενδοκρινική λειτουργία(Η βιταμίνη Ε θα θα μπορούσε να λύσει το πρόβλημα χωρίς παρενέργειες!).
  • Triclosan είναι ένα αντιβακτηριακό πολύ διεισδυτικό, έχει ανιχνευτεί και στο μητρικό γάλα!
  • Parabens: είναι μια οικογένεια συντηρητικών που βρίσκονται ακόμα υπό μελέτη, σχεδόν σίγουρα όμως το propyl και το buthylparaben είναι καρκινογόνα.

                 Δείτε εδώ προϊόντα με εξαιρετική ετικέτα!!

    Σε γενικές γραμμές, όλες οι λέξεις που περιέχουν iso- και -eth αναφέρονται σε συνθετικά. Το -th έχει έναν αριθμό (ο οποίος συνήθως αναγράφεται) των μορίων οξειδίου του αιθυλενίου. Είναι δηλαδή ένα 100% παράγωγο πετρελαίου (του αέριου οξειδίου του αιθυλενίου) και το οποίο όπως είπαμε μπορεί να σχηματίσει, κατά τη διάρκεια της χημικής σύνθεσης, διοξάνιο.

Το κακό όμως είναι πως, πολλές φορές, τα χειρότερα INCI βρίσκονται σε προϊόντα που απευθύνονται σε παιδιά και νεογνά.

Πολλές φορές πασίγνωστα και πολυδιαφημισμένα προϊόντα, δεν είναι καθόλου διαφορετικά από τα ανώνυμα των φθηνών σουπερμάρκετ (αν δεν είναι χειρότερα…). Απλά η τιμή τους είναι πιό ανεβασμένη και δεν κάνουν και τίποτε από όσα υπόσχονται… συνεπώς αγνοώντας τα, ΘΑ ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΕΤΕ ΧΡΗΜΑΤΑ!

Από την άλλη , ψάχνοντας ανάμεσα σε «ανώνυμα» προϊόντα, μπορεί να βρείτε εξαιρετικά σκευάσματα που θα είναι και «green». Υπάρχουν αρκετές μικρές επιχειρήσεις , eco-bio ευαίσθητες, που παράγουν προϊόντα για τρίτους ή τα διακινούν μόνοι τους. Αξίζει τον κόπο να τα ψάξετε, σίγουρα θα βρείτε μικρά διαμάντια τόσο όσον αφορά την ποιότητα αλλά και τις τιμές.

Τα τελευταία χρόνια είναι «της μόδας» το οικολογικό (ευτυχώς), και αμέσως εμφανίστηκαν και οι οικο-πονηροί. Έτσι μπορεί να δείτε στα προϊόντα μιας εταιρείας κάποια που να είναι εξαιρετικά και κάποια τελείως άχρηστα.

Τελικά, δεν πρέπει κάποιος να εμπιστεύεται όσα είναι γραμμένα μπροστά στην συσκευασία όπως eco, bio, natural κλπ, πρέπει ΝΑ ΕΛΕΓΞΕΙ το INCI!!!

Βιοδίασπαση και περιβαλλοντικό αποτύπωμα

Δεν αρκεί να παίρνουμε υπόψιν μας μόνο τον παράγοντα «βιοδιάσπαση» για να καθορίσουμε την «επικινδυνότητα» μιας ουσίας. Πρέπει να γνωρίζουμε και την τοξικότητά της για τους υδρόβιους οργανισμούς.

Δεν είναι πάντα αλήθεια πως αν μια ουσία είναι «πολύ βιοδιασπώμενη» σημαίνει αυτόματα πως βλάπτει και λιγότερο το περιβάλλον. Υπάρχουν ουσίες πολύ τοξικές που είναι ταυτόχρονα και πολύ βιοδιασπώμενες, αλλά και το αντίθετο, δηλαδή ελάχιστα βιοδιασπώμενες αλλά και ελάχιστα τοξικές για τους υδρόβιους οργανισμούς.

Επιπλέον, είναι λάθος να λέει κάποιος «απόλυτα» ή 100% βιοδιασπώμενες. Θα μπορούσε να πει «ταχύτατα», «γρήγορα» αλλά όχι 100%. Δεν υπάρχει καμία μέθοδος μέτρησης του ΟΟΣΑ που να δίνει αυτό το αποτέλεσμα.

Στην πραγματικότητα, οι δοκιμές που εκτελούνται για να διαπιστωθεί με ακρίβεια η βιοαποικοδομησιμότητα μιας ουσίας, δεν είναι στατικές ή βοηθητικές μέθοδοι, αλλά αντ ‘αυτού βασίζονται στη δράση των βακτηρίων που «τρώνε» την ουσία. Επομένως, είναι πολύ πιο ενδεδειγμένο να μιλήσουμε για την «τάση» της βιοδιασπασιμότητας.

Τα επίσημα κείμενα σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ ( τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης) ορίζουν τις διάφορες κατηγορίες βιοδιασπασιμότητας, όπως:

  • R = Rapidly biodegradable (Ταχέως βιοαποικοδομήσιμο)
  • I = Ιδιαίτερα βιοαποικοδομήσιμο
  • P = persistent. The ingredient did not pass the biodegradable test (επίμονο. Το συστατικό δεν πέρασε το τεστ βιοδιασπασιμότητας)
  • O = the ingredient has not been tested (Το συστατικό δεν έχει ελεγχθεί)
  • NA = δεν ισχύει.

Ο όρος «Εντελώς» «100%» «τελείως» «απόλυτα» δεν υπάρχει πουθενά.

Προσοχή στα φυσικά: συνήθως λέγεται ότι όσα έρχονται από τη φύση είναι ακίνδυνα για τον άνθρωπο αλλά και το κώνειο είναι ένα φυτό, θανατηφόρο όμως δηλητήριο για τον άνθρωπο. Το πετρέλαιο και το αρσενικό, είναι επίσης φυσικά.

Προσοχή στις ουσίες που είναι επιβλαβείς «μόνο» για το περιβάλλον: κατά τη γνώμη μου, το περιβάλλον και ο άνθρωπος συνδέονται στενά, και αν κάτι «πονάει» το περιβάλλον, αργά ή γρήγορα θα στραφεί και ενάντια στους ανθρώπους… Π.χ .. Το EDTA είναι μια ουσία που χρησιμοποιείται στα αφρόλουτρα επειδή δεσμεύει τα άλατα ασβεστίου και μαγνησίου που θα εμπόδιζαν τις επιφανειοδραστικές ουσίες να κάνουν τη δουλειά τους). Δεν είναι ιδιαίτερα προβληματικό για το δέρμα αλλά είναι ένας χηλικός παράγοντας, δηλαδή δεσμεύει τα μέταλλα και τα φέρνει στο διάλυμα. Όταν ξεπλένεται και εισάγεται στο περιβάλλον,(γίνεται ρύπος), θα διαλύσει τα βαρέα μέταλλα από τον βυθό της θάλασσας, θα τα φέρει στο νερό κάνοντας τα διαθέσιμα για ψάρια, τα οποία στη συνέχεια μπορεί να τα βρούμε στο πιάτο μας, με περιεκτικότητα σε υδράργυρο , μόλυβδο κλπ. πολύ υψηλή.

*Τα CMR χωρίζονται σε 3 κατηγορίες:

  • CMR1 Κατηγορία 1: ουσίες με επιβεβαιωμένες καρκινογόνες, μεταλλαξιογόνες και τοξικές επιδράσεις στην ανθρώπινη αναπαραγωγή.
  • CMR2 Κατηγορία 2: ουσίες ύποπτες για καρκινογόνο, μεταλλαξιογόνο και τοξική επίδραση στην ανθρώπινη αναπαραγωγή
  • CMR3 Κατηγορία 3: ουσίες που μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα στον άνθρωπο, λόγω πιθανών καρκινογόνων, μεταλλαξιογόνων και τοξικών επιδράσεων στην αναπαραγωγή.

C = καρκινογόνο, M = μεταλλαξιογόνο, R = επικίνδυνο για την αναπαραγωγή

*Τα παράγωγα πετρελαίου είναι CMR 2, που σημαίνει ότι δεν έχουν άμεση αιτιώδη συνάφεια στον σχηματισμό του καρκίνου, όπως συμβαίνει για παράδειγμα με την φορμαλδεΰδη ή τον αμίαντο, αλλά υπάρχουν ισχυρές υποψίες όταν δεν είναι γνωστός ολόκληρος ο κύκλος παραγωγής τους Σίγουρα οι μεγάλοι κατασκευαστές θα κάνουν σοβαρούς ελέγχους, αλλά αφού υπάρχουν φυτικά έλαια που είναι εξίσου μαλακτικά αλλά και βιοαποικοδομήσιμα, γιατί να χρησιμοποιήσετε το παράγωγο πετρελαίου…

Αν βρήκατε αυτή την ανάρτηση χρήσιμη μοιραστείτε την. Σχολιάστε ή ζητήστε περισσότερες πληροφορίες, θα σας απαντήσουμε αμέσως.

Το σχόλιό σας

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει

avatar
  Εγγραφείτε  
Ειδοποίηση για